Greek
FanariPress Νέα : Δήμου Πάργας - Ζηρού - Πρέβεζας - Σουλίου - Άρτας - Ηγουμενίτσα
Είστε εδώ Αρχική » Ο βαρκάρης του Αχέροντα » Ο βαρκάρης του Αχέροντα: ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ή ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ;

Ο βαρκάρης του Αχέροντα: ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ή ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ;

print
email
Τελευταία ενημέρωση από Θαρύπας Ηπείρου
Ο βαρκάρης του Αχέροντα: ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ  ή   ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ;

Ο βαρκάρης του Αχέροντα: ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ή ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ;

            Στο ραδιοφωνάκι μου παίζει η «Τζαμάικα»:

Κάθε πρωί που κίvαγα vα πάω στη δουλειά
φεύγανε σαv πουλιά τα ψαροκάικα
κάθε πρωί σκαρώvαμε μαζί με το Μηvά
ταξίδια μακριvά ως τη Τζαμάικα……

            Κι εγώ συγκεντρωμένος στα δίχτυα μου καθώς τα καθαρίζω από τα φύκια και τα σκουπίδια κάνω την εξής σκέψη:

Ξεκινά το Καλοκαιράκι μας και η Ελλάδα βουτηγμένη στα προβλήματά της, δεν ταξιδεύει μεσοπέλαγα, με μια οικονομία  γκρεμοτσακισμένη στα βράχια προσπαθεί μέσα από τα μνημόνια και τις στερήσεις του πολύπαθου ελληνικού λαού να ξαναβρεί τα βήματά της.

Και να ήταν μόνο τα οικονομικά προβλήματα, επιπλέον είναι και τα περιβαλλοντικά  που οι άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει και δεν φταίει η σημερινή οικονομική κρίση αλλά οφείλονται στην επικρατούσα λογική της εξοικονόμησης  κέρδους και  την έλλειψη οικολογικής συνείδησης.

Τη μουσική στο ραδιόφωνο διέκοψε το σύνθημα  «Raise your Voice not the Sea Level- Ύψωσε τη φωνή σου και όχι τη στάθμη της θάλασσας» και ένας εκπρόσωπος από το δίκτυο Μεσόγειος SOS άρχισε να  ενημερώνει για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. 

 «Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεών του. Τι έχει κάνει, τι μπορεί να κάνει. Τίποτε άλλο», είχε πει  ο Ινδός πολιτικός στοχαστής Μαχάτμα Γκάντι.

Ο σύγχρονος άνθρωπος γράφει τη δική του ιστορία,  μέσα από το σύνολο των πράξεών του, και έχει διαμορφώσει τις συνθήκες για τις επόμενες γενιές.

Ο σημερινός υπερκαταναλωτικός τρόπος ζωής έχει σκοτώσει κάθε τι όμορφο, απλό και φυσικό. Και κάθε τι που κινδυνεύει από τον άνθρωπο αποκτά το σήμα SOS και έρχεται να προστεθεί ως εορτασμός για να μετατραπεί σε  αξία,  στάση ζωής, ενδιαφέρον, μέριμνα, δράση.

Από το 1972 κάθε χρόνο  η 5η Ιουνίου γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και  το πρόβλημα που αναδεικνύεται κάθε φορά είναι διαφορετικό, για να κατανοήσουμε «Εμείς» που τα δημιουργούμε πόσο επικίνδυνα είναι για τον πλανήτη μας.

            Έτσι την τελευταία 10ετία τα προβλήματα που έχει αναδείξει η UNEP (Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών) είναι:  η υπερκατανάλωση του φαγητού και οι διατροφικές μας συνήθειες (2013), η Πράσινη Οικονομία (2012), η αξία των Δασών και η προσφορά της Φύσης στον άνθρωπο (2011), η μεγάλη σημασία των οικοσυστημάτων για την ευημερία στη ζωή μας (2010),  η μεγάλη σημασία της φροντίδας του ανθρώπου προς τον πλανήτη με απλά βήματα στην  καθημερινή μας ζωή, όπως: Κλείστε τα φώτα. Μετακινηθείτε με τα δημόσια μέσα μεταφοράς.

Ανακυκλώστε. Φυτέψτε ένα δένδρο. Καθαρίστε το πάρκο της γειτονιάς σας. Κάντε τις επιχειρήσεις υπεύθυνες για τις περιβαλλοντικές τους πρακτικές (2009), η μείωση της εκπομπής αερίων (2008), το λιώσιμο των πάγων (2007), η μεγάλη σημασία της προστασίας των ερήμων (2006), σκέφτομαι και βοηθώ τον πλανήτη μου (2005), η σημασία της συμμετοχής των πολιτών και των νέων στην προστασία του περιβάλλοντος (2004).

Όλα αυτά τα προβλήματα, των οποίων είμαστε οι δημιουργοί τους,  μας καθιστούν υπεύθυνους και υποχρεωμένους να επαναφέρουμε την ευημερία στη Φύση μας, επειδή λανθασμένα πιστέψαμε πως «Εμείς» είμαστε οι κυρίαρχοι του πλανήτη μας.

Χα χα χα χα! Πόση ματαιοδοξία διακατέχει τον σύγχρονο άνθρωπο; Πόσο έξω πέσαμε; Πόσο λάθος κινηθήκαμε την τελευταία πεντηκονταετία, με τη νοοτροπία της ακόρεστης πλεονεξίας, της άμετρης φιλοδοξίας και απληστίας;

Αντί για συνθήματα και θεωρητικού επιπέδου ανάλυση περί της μείζονος σημασίας που έχει στη ζωή μας η Φύση και τα καλά της, θα διηγηθώ την κληρονομιά που έχω αποκομίσει από τα παιδικά μου χρόνια, η οποία κινήθηκε στη σφαίρα των αξιών, της ολιγάρκειας και της λιτής φυσικής ζωής. Και ο λόγος που το κάνω είναι για να μας προβληματίσει, ώστε να δούμε προς τα πού πάμε, με τον αστικό τρόπο ζωής που έχουμε επιλέξει.  Μήπως μας οδηγεί στην καταστροφή;

«Όλα τα παιδιά του χωριού μόλις που έκλειναν τα σχολεία ξεχύνονταν στα χωράφια των πατεράδων τους και όλα βοηθούσαν για να γίνονται οι δουλειές της ημέρας. Το παιχνίδι ήταν σε δεύτερη μοίρα.

Ένα από κείνα τα παιδιά ήμουν κι εγώ.  Ο πατέρας μου, σε μένα και τον αδερφό μου, μας είχε αναθέσει μια δουλειά ευχάριστη: Βοσκοί.

Περνούσαν πολύ όμορφα οι ώρες της βοσκής των ζωντανών μας, καθώς είχαμε την τύχη να έχουμε κάποια κτήματα  στις όχθες του Αχέροντα.

Ο βαρκάρης που  ξεκινούσε από τις εκβολές του και  έκανε την ανάβαση των τουριστών με τη «βενζίνα», για να καταλήξει στο Νεκρομαντείο,  μας φώναζε και μας χαιρετούσε μαζί με τους τουρίστες.

Το Καλοκαίρι ο Αχέροντας κυβερνούσε την πεδιάδα του Φαναρίου, βασιλικά και με μεγαλοπρέπεια, κυλώντας με ηρεμία και καλή θέληση στη φιδίσια διαδρομή του, για να χαρίζει τα κρύα του νερά στα διψασμένα, από τη ζέστη του καλοκαιρού,  χώματα.

Το Χειμώνα γινόταν γίγαντας κακός που πλημμύριζε και κατέστρεφε ό, τι έβρισκε μπροστά του, για να σκεπάσει όμως με τη λάσπη του τη μεγάλη έκταση και λίπασμα να γίνει για τα σπαρτά του καλοκαιριού, σοδειά πλούσια να γεμίσει τις αποθήκες των χωρικών του Φαναρίου. 

 Μικρός έβλεπα τα ψάρια να σεργιανίζουν και να χοροπηδούν στα πεντακάθαρα κρύα του νερά  και μαζευόμασταν πέντε-έξι παιδιά για να παίξουμε και ταυτόχρονα να βοσκήσουμε τα ζωντανά μας.  Πετούσαμε πέτρες για  να βάζουμε σημάδι ποιος θα  παραβγεί από την παρέα των μικρών βοσκών.

 Μια μέρα σκαρφιστήκαμε να παίξουμε τους ναύτες του Οδυσσέα και ταξίδι να κάνουμε στα νερά του Αχέροντα. Μια βάρκα  παραπεταμένη και  μισοχαλασμένη στις όχθες του ποταμού μας έδωσε την έμπνευση. Φάγαμε μέρες να την σουλουπώσουμε και να την επαναφέρουμε για να μη γεμίσει νερό και βρεθούμε στον πάτο του ποταμού.  Από τα πολλά ήρθε η μέρα που η μικρή μας Αργώ ξεκίνησε το ταξίδι της από τη Σπλάντζα εκεί που ο Αχέροντας χύνεται στη θάλασσα.

Γλιστρώντας στα ήρεμα νερά του ποταμού και ανάμεσα σ’ ένα σμήνος από γλάρους, με τις τσιριχτές τους φωνές και με τους περίτεχνους  σχηματισμούς στο πέταγμά τους  βάλαμε πλώρη κι εμείς για το δικό μας ταξίδι με την παιδική περιέργεια να μας κυβερνά και με την ικανοποίηση ότι τα καταφέραμε.  Για λίγο πάψαμε να είμαστε οι μικροί βοσκοί και σα ναύτες του Οδυσσέα σαλπάραμε με τη φαντασία μας σε ταξίδι μυστήριο και συνάμα συναρπαστικό, σαν εκείνο του πολυμήχανου Οδυσσέα».                                                                                                                          

Αυτά και άλλα πολλά έχω να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια κοντά στη Φύση. Όταν ζεις κοντά της την αγαπάς, γνωρίζεις και την παραμικρή της λεπτομέρεια. την προστατεύεις και της συμπεριφέρεσαι σαν κάτι το ιερό.

Σήμερα που όλοι πλέον βιώνουμε τις ολέθριες συνέπειες από την υπερβολική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος, τώρα μπορούμε να καταλάβουμε τα λόγια του Σιάτλ, αρχηγού  των Ινδιάνων στα 1855,  προς τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Φραγκλίνο Πηρς, ο οποίος ζήτησε από τους Ινδιάνους να πουλήσουν τη γη τους στην αμερικανική κυβέρνηση. Μεταξύ άλλων έλεγε αυτό το κείμενο του Σιάτλ: «…..Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δέντρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας….Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά;….».

1.      Αλήθεια, Εμείς, μπορούμε να καταθέσουμε αυτά τα λόγια στα παιδιά μας; 

2.      Σήμερα η φυσική μας κληρονομιά είναι ένα δώρο που εμείς το προστατέψαμε και τους το παραδίδουμε αναλλοίωτο στο διάβα του χρόνου;

3.      Σήμερα ποια είναι η συμπεριφορά  και η στάση των Ελλήνων πολιτών  απέναντι στην ελληνική Φύση;

4.      Σήμερα η ελληνική Πολιτεία προστατεύει τον φυσικό μας πλούτο ή λυγίζει μπροστά στην κερδοσκοπία των οικονομικά ισχυρών;

5.      Σήμερα τα φιλέτα, όπως αποκαλούνται οι περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, αποτελούν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές των Ελλήνων ή παραδίδονται στους λίγους «οικονομικά ισχυρούς»;

6.      Σήμερα προστατεύονται οι ελεύθερες παραλίες, ή τις βλέπουμε να μεταμορφώνονται σε ένα απέραντο ομπρελοστάσιο για την εξοικονόμηση κέρδους;

 

Δυστυχώς, από τη μία πλευρά  γίνονται εκστρατείες για την προστασία του περιβάλλοντος και από την άλλη η ελληνική Πολιτεία καταφεύγει στην πώληση εκτάσεων του δημοσίου χαρακτηρισμένες ως «φιλέτα».

Δυστυχώς από τη μία πλευρά μιλούμε για καθαρό περιβάλλον και από την άλλη η κακή λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών και των χωματερών, οι παράνομες χωματερές που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι αυθαίρετα, η ρίψη φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειες, προκαλούν ανυπολόγιστες καταστροφές στα χερσαία και υδάτινα οικοσυστήματα.

Δυστυχώς από τη μία πλευρά οι παραλίες γίνονται σημεία εκμετάλλευσης των επιχειρηματιών και των μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων και από την άλλη οι δημόσιες εκτάσεις καταλαμβάνονται παράνομα από τους λαίμαργους πολίτες και οι Δημοτικές Αρχές ανέχονται την παράνομη καταπάτηση χιλιάδων εκτάσεων σε όλη την Ελλάδα.

Και αφού συμβαίνουν όλα αυτά και άλλα πολλά, «Εμείς» που καταστρέφουμε το φυσικό μας περιβάλλον, «Εμείς» διακηρύσσουμε πολιτικές  που μιλούν για την προστασία του με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

            Η αλλαγή στάσης, φιλοσοφίας και συμπεριφορών είναι εκείνες  που θα αποτελέσουν το ανάχωμα την ύστατη αυτή ώρα όπου μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσης ο σημερινός άνθρωπος θα ευαισθητοποιηθεί αλλά και θα καλλιεργήσει στα παιδιά του την απαιτούμενη αγάπη και φροντίδα που πρέπει  να δείξουμε στη Φύση.

Θέμα παιδείας η απόκτηση οικολογικής κουλτούρας, ώστε να υψώσουμε τη φωνή μας με έργα και δράσεις και όχι μόνο με συνθήματα.

Την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, θα την πω  ένα πανηγύρι όλης της Γης. Και σε ένα πανηγύρι της Φύσης  γιορτάζουν τα φυτά, τα δέντρα, τα έντομα, τα ζώα, τα πουλιά, τα νερά, τα δάση,  τα βουνά και οι λαγκαδιές.

 Χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μήνυμα θα στείλω προς όλους όσους διαβάσετε και προβληματιστείτε με τούτο το μικρό αφιέρωμα για τον πλούτο της ελληνικής Φύση; και η ελπίδα αυτή να γίνει σεβασμός και καθημερινός αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος.

 

                        ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΓΗΣ

 

           Το πανηγύρι της Γης έστησα, σήμερα για χορό.

           Τραγούδι για τη Φύση έγραψα στον κύκλο για να μπω.

           Η Φύση γιορτάζει και μηνύει με παράπονο γλυκό:

-        Άνθρωπε, εσύ όσο κι αν με λάβωσες, εγώ σε συγχωρώ!

-        Μόν’ γύρνα στα λιβάδια, στις λίμνες, στα βουνά.

-        Γνώρισε ένα ένα τα χίλια ιερά.

-        Το βούισμα του εντόμου, το θρόισμα των φύλων, το πέταγμα των πουλιών, τον παφλασμό των κυμάτων, τη λίμνη των στεναγμών.

-        Άνοιξε μιαν αγκάλη και κλείσε όλη τη Γη!

-        Ασπίδα της ζωής να γίνεις, η  Φύση σα μάνα, σε καρτερεί.

-        Σπλάχνο της εσύ, δεν θα  τη σύρεις στην καταστροφή.

 

                

                 Ο βαρκάρης του Αχέροντα

 

 

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Περιεχόμενο

 
 
 

Μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων & Ένωσης Συντακτών Διαδικτύου

-

 

greek-sites.gr - Κατάλογος Ελληνικών Ιστοσελίδων

Eπισκέπτες online

Έχουμε online 275 επισκέπτες και 0 μέλη.

 

 

 

Πιο Δημοφιλής

 

Το fanaripress ασχολείται με θέματα της τοπικής και Ελληνικής επικαιρότητας, με αξιοπρέπεια, με διεθνείς ειδήσεις,και φυσικά με χιούμορ και σάτιρα. 

Δίνει την ευκαιρία σε όλους τους πολίτες να επικοινωνούν,να καταθέτουν την άποψη τους, και να καταγγείλουν τα κακώς κείμενα.

Είμαστε εδώ, για να προσφέρουμε και να συμβάλουμε στην ενημέρωση, για ότι συμβαίνει στην περιοχή του Φαναρίου.

 Καταχωρούνται: Ημερίδες ,Πάρτυ, Πανηγύρια , Aγγελίες Άρθρα και πάσης φύσεως εκδηλώσεις.

 

Εφημερεύοντα Φαρμακεία Πρέβεζα

Εφημερεύοντα Φαρμακεία Πρέβεζα

Τιμές Καυσίμων Καναλλάκι

Τιμές Καυσίμων Πάργα

ΦΙΛΙΚΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΊΡΟΥ